معمّا كه عثمان به اجماع مهاجر و انصار كشته شد ، چگونه اثبات درجه شهادت توان كردن در حقّ وي ؟ و مع ذلك امان زمين به وجود بركت رسول است و استغفار صالحان . كما قال تعالي : وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ( انفال : 33 ) يعني : خداي تعالي عذاب نكند ايشان را ، و حال آن بود كه ايشان استغفار كنند ، و رسول هم اين حكم در حقّ اهل بيت اثبات كرد . كما قال : النُّجُومُ أمَانٌ لِأهْلِ السَّمَاءِ وَ أهْلُ بَيْتِي أمَانٌ لِأهْلِ الْأرْض [ بحار : 23 / 19 ] الخبر التاسع : بخاري ميگويد : روايةً عن عبدالله بن هشام قال : كنّا مع النّبي صلّى الله عليه و آله و هو أخَذَ بِيدِ عمر بن الخطاب ، [ بخارى : 4 / 202 ] يعني : عبداللّه هشام گفت : ما با پيغمبر صلى الله عليه وآله بوديم و پيغمبر عليه السلام دست عمر در دست خود گرفته بود . الاشكال عليه : اجماع محدّثان است كه از اخلاق رسول صلّى الله عليه وآله آن بود كه بر خر برهنه سوار شدي و ديگري را به رديف خود كردي ، و دست در دست سياهي نهادي و در ميان بازار برفتي و دست خود از دست وي بيرون نكردي مگر كه سياه ، دست خود از دست مبارك او انتزاع كردي ؛ و دليله قوله تعالي : وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ ( آل عمران : 159 ) و قوله : وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ ( حجر : 88 ) و قوله : وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ ( قلم : 4 ) . پس اگر روزي دست عمر خطّاب در دست گيرد به تفاخر نشايد ، با آن كه معلوم است امّت را كه به آيه مباهله ، اميرالمؤمنين علي عليه السلام نفْس رسول است ، و حديث نَفسك نَفسى وَ دَمُكَ دَمِي و لَحْمُكَ لَحْمِي وَ حَرْبُكَ حَرْبِي وَ سِلْمُكَ سِلْمِي [ بحار : 99 / 106 ] . و اميرالمؤمنين علي از شجر نبوّت است ، و از نور محمّد ، و ايشان هر دو از